Trauma & herstel

 

We maken allemaal gebeurtenissen mee in het leven. We kunnen het proberen in de hand te houden, ons ertegen verzetten, te vluchten of te ontkennen.
Misschien sta je onbewust al heel lang in de overlevingsstand.
Maar overleven is anders dan leven.
Ook je familiesysteem kan een rol spelen. Onbewust kan pijn en verdriet van generatie op generatie worden door gedragen.

Gebeurtenissen kunnen zo ingrijpend zijn dat ze zich vastzetten in ons lichaam (blokkade).
Wat voor de een niet veel voorstelt kan voor de ander een shock zijn. Een trauma is dan ook voor ieder verschillend.
Een trauma, beter verwoord als een heftige of shockerende gebeurtenis.
Op het moment dat het gebeurd, is de situatie zo overweldigend, dat je hem op dat moment niet aankan, waardoor je in de overlevingsstand schiet.

Als we naar het dierenrijk kijken, dan zien we dat dieren vaak te maken hebben met een (levens)bedreigende gebeurtenis. Waarop een dier zijn spanning los kan laten, door middel van rollen, gapen, zweten,
houdt een mens het juist vast, met blokkades als gevolg.

Naast de spanning die zich vast heeft gezet, hebben we ook te maken met emoties, die zich op dat moment bij de situatie aandiende.
Onder de overlevingsstrategieën spelen zich een hoop emoties af.
Stop je de emoties weg, of verdring je het, het zet zich allemaal vast onder de blokkade.

Vanuit je oude systeem reageer je vaak op een trigger die voortkomt uit het trauma.
Iemand zegt, of doet iets wat jou herinnerd aan de gebeurtenis. Dit kan ook een herbeleving veroorzaken.
Dit gaat onbewust. Door je hiervan bewust te worden kan je je trauma en de hierbij horende ervaring en overtuigingen op een ander manier gaan benaderen.
Het is het doorbreken van je oude patroon, zodat er ruimte komt. En het loslaten van je oude overtuigingen.
Waarbij een herbeleving vaak wordt gezien als iets negatiefs, bekijk ik het vanuit een positief oogpunt, je krijgt nogmaals de kans je ervaring en de bijbehorende emoties te onderzoeken en deze om te buigen.

Door trauma’s aan te gaan, zal je wel door pijn en emoties heen moeten. Als je hier doorheen gaat, keer je naar binnen. Je komt terug in contact met jezelf.
Het gaat erom dat je je trauma in de ogen kan kijken. En dat je kan aanvaarden. Acceptatie van dat wat is gebeurt.

Heling is aandacht geven aan hetgeen wat je op het moment van de gebeurtenis niet kon. Waarbij je de kans hebt, de verbinding met jezelf weer te herstellen.
Aandacht geven aan de emoties, aandacht geven aan jezelf en de pijn, en de spanning langzaam aan weer los te laten. Waardoor je ruimte krijgt om weer door te stromen in het leven.

Ook vergeving kan een belangrijke rol spelen. Je keurt niet goed wat de ander heeft gedaan, of wat jou is overkomen. Maar je kan de ander vergeven vanuit je eigen perspectief. Want vergeving geeft ruimte aan jezelf. Je leeft niet meer vanuit wrok of boosheid, maar in liefdevolle verbinding met jezelf.

Een trauma kan heel wat pijn en lijden geven.
Er wordt vaak gesuggereerd dat lijden of pijn van een trauma in een kort moment is op te lossen. Een trauma kan diep zitten en heling is een proces. Wat je hebt meegemaakt, maakt wat je nu bent.
We kunnen de negatieve ervaring die je hebt meegemaakt ombuigen. Zodat je weer kan leven met een geloof in jezelf. Dat je weer in verbinding komt jezelf.
Het lijden hoeft dus niet weg, het gaat erom dat je liefde vindt in jezelf. Je handelt niet meer vanuit je oude patroon met angst, wantrouwen of het gevoel dat je minder waard bent. Maar vanuit vertrouwen en liefde voor jezelf, want liefde heelt.

Vanuit mijn eigen traumatische verleden is mijn eigen ervaring dat een wond altijd kan blijven trekken, ook al is ze genezen.
Het maakt jou tot wie jij bent.

Stephanie Treffers