Rouw & verlies

 

Ieder mens krijgt in zijn leven te maken met rouw en verlies. Deze zijn immers onlosmakelijk verbonden met de schepping.
Alles is vergankelijk
Verlies uit zich dan ook in vele vormen.  Scheiding, ziekte, werk, vrienden, het leven zelf, enz.
Verlies maakt dat je dingen los moet laten, en een mens houdt graag aan dingen vast.
We denken dat we alles in de hand hebben, en dat het leven loopt zoals we zelf graag zouden willen.
Maar het leven ontvouwd zich op haar eigen manier.

Rouw kan hard binnen komen. Rouw kan zo pijn doen, je voelt de hardheid van het leven, het ondraaglijke.
Maar in de rauwheid van de rouw zit ook heel veel liefde.
Vaak overspoeld het ons zo, dat we niet meer zien welke mooie dingen zich in het moment voordoen.

Emoties mogen er ook gewoon zijn. Juist door deze emoties toe te laten, bij jezelf, maar ook naar anderen, maakt dat je je met elkaar kan verbinden.
Stop je emoties weg, sla je op de vlucht, dan slaan de emoties naar binnen.  Je sluit je af van je omgeving. Of je gaat op slot, waardoor je blokkeert of het contact met jezelf verliest.

Maar je bent niet alleen, je bent met elkaar. Ieder gaat op zijn eigen manier met emoties en verlies om, maar door te blijven kijken naar elkaar, kom je tot een diepere verbinding.
Als je je kan openstellen voor het verlies, kan je je openstellen voor de pijn.
Accepteer de pijn en de emoties die erbij horen, werk ze niet tegen.
Vertrouw op het proces.

Een rouwproces verloopt bij ieder anders. Er staat geen tijd op, geen verloop.
Het komt zoals het komt. En welke vorm het ook is, het is altijd goed.
Uiteindelijk geeft rouw verandering, vernieuwing.

Aan het eind maakt dat wij allemaal gaan.
De dood dient zich op een moment bij ieder van ons aan. De dood pelt een mens letterlijk af. Alle maskers/ lagen vallen af. De naakte essentie van de mens blijft over.
De angst voor de dood, is vaak de grootste angst van een mens.
Als je je kan openstellen voor de dood, kan je je openstellen voor het leven.

Of je nu zelf stervende bent of je bent een naaste. Ieder heeft zijn eigen proces. Je kan een ander zijn proces niet invullen, maar je kan wel met elkaar in verbinding blijven.
Luisteren naar elkaar en er voor elkaar zijn, op welke manier dan ook. Op een manier die bij jou past.
Verbinding hoeft niet altijd met woorden, je kan ook naar elkaar luisteren in stilte.
Want de stilte zegt vaak meer dan je denkt.
Zelfs in het rouwproces van de dood, bevindt zich heel veel moois.

In welke vorm van verlies of fase je ook zit, we kijken samen wat past en waar je behoefte voelt aan steun of handvatten om met het proces om te gaan.
De omstandigheden zijn wat ze op dat moment zijn. We kijken wat op dat moment in jou omgaat of waar je op vast loopt.