Psychiatrie & naasten

Luisteren en liefde

Met een vader waarbij de psychopathie de dagelijkse realiteit was, weet ik als geen ander hoe het is om met iemand te leven met psychische problematiek.
Het is voor mij een hele tocht geweest.
Na een lange weg kwam ik op het punt, dat ik mijn vader kon aanvaarden zoals hij was, met al zijn kanten. Ik kon mij voor hem openstellen vanuit liefde.
Deze tocht is het grootste geschenk geweest wat zich heeft aangediend.

Deze weg heb ik uiteindelijk niet alleen afgelegd om tot dit punt te komen, maar ook om het met andere te delen. Misschien heb je ook een ouder met psychische problemen. Of een zus, kind, of ander familielid, of een partner.
Het kan ook zijn dat je werkt in de psychiatrie en wat meer handvaten zoekt.

Mijn vader zei altijd, je moet het meegemaakt hebben om te weten wat het is, en daar sluit ik mij bij aan. Doordat het niet uit de theorie te halen is, ontbreekt het vaak aan handvaten.

Ik ben vele psychiaters en psychologen tegen gekomen, maar uiteindelijk zal je zelf de handvaten moeten zoeken. Aan de theorie heb je geen handvat, het leven en haar ervaringen haal je niet uit een boekje.

Laten we er niet omheen draaien, het is niet gemakkelijk. En met tijden is het zwaar.
Maar het is wat het is, en je moet het er gewoon mee doen.

Maar hoe doe je dat dan? Helaas, de gebruiksaanwijzing van degene, wordt er niet bijgeleverd.
Je vindt het niet in een studie en je kan het niet uit een boek halen. Je moet het dus aangaan.

Hoe beter je de persoon kan begrijpen, hoe gemakkelijker het wordt.
En je zal naar jezelf moeten kijken. Hoe reageer jij? Hoe reageert de ander op jou? Zelfreflectie dus.

Het gaat er niet om dat je puzzel gaat oplossen, maar dat je de puzzel gaat begrijpen.
Welke ziekte iemand zich ook met zich meedraagt, iemand is zoals hij is.
Dit verandert niet vaak niet, maar je kan het wel leren begrijpen. Kijken naar de feiten die het leven van de persoon beïnvloed heeft, kunnen je inzicht geven.
Als je kan aanvaarden hoe dat iemand is, kan er een ruimte voor jezelf vrijkomen.

Kijk, observeer, onderzoek.
Blijf jezelf vragen stellen.

Als je de mogelijkheid hebt om met degene samen te onderzoeken, stel dan samen vragen.
Waar komen dingen vandaan, waarom reageert iemand zoals hij reageert?
Er is geen goed of fout,
Het gaat er niet om of het gedrag sociaal wenselijk is of niet,
Het gaat erom dat je elkaar kan gaan begrijpen.

Want wat is normaal en wat niet? En wie bepaalt dat?

Misschien schaam je je wel, op de manier hoe iemand is.
Maar als je daar bovenuit kan stijgen, dan kan je alles weer anders benaderen.
Dan kan je elkaar in zijn waarde laten.

Alles wat jij denkt, wat jij voelt, spiegelt ook weer naar de ander. Het is dus altijd een wisselwerking, hoe confronterend dit ook is.
Het gaat niet alleen om jou, niet alleen om de ander, je bent met elkaar. Blijf in verbinding, geef elkaar de ruimte.

Zoek uitlaatkleppen voor jezelf, zodat je niet alles opkropt.
Waar haal je plezier en je rust uit. Hoe beter je voor jezelf kan zorgen, hoe beter ook voor de ander.

Het allerbelangrijkste wat ik uit mijn tocht geleerd heb is om echt goed te leren luisteren.
Luisteren, vrijwel het moeilijkste wat er is. Want we zijn geneigd het voor een ander in te vullen. Of we luisteren maar half en horen dus helemaal niet wat gezegd wordt.
Als je ook nog te maken hebt met iemand, die zich moeilijk kan uiten, is het dubbel zo lastig.

Daarnaast spelen emoties ook een grote rol.
Ervaar je angst, boosheid of verdriet, of schiet je alle kanten op.
Blijf jezelf onderzoeken wat er speelt, en laat emoties toe, ze zijn er omdat ze er moeten zijn.
Ze mogen er zijn, accepteer ze.

In welke situatie je ook zit, blijf in verbinding met jezelf en je omgeving.
Maar vooral het belangrijkste blijf regie houden over jezelf, zodat je jezelf niet verliest.

Heb je het gevoel dat ik je handvaten kan geven, neem dan contact met mij op.
Ik kan niets veranderen aan de situatie, ik kan niets oplossen. Wel kunnen we samen onderzoeken wat het voor jou dragelijker maakt, wat jou verder helpt. Ik kan handvaten geven vanuit mijn eigen ervaring.
Dit is mogelijk in een individueel gesprek, we kunnen samen in beweging komen, of met een familiegesprek, om weer terug overzicht te krijgen in gevoelens van elkaar en om hierdoor weer met elkaar te verbinden.

Opname naaste
Naast alle psychische ervaringen heb ik ook ervaring met familiegesprekken in de psychiatrie.
Tijdens een opname van een naaste komt er ontzettend veel op je af. Niet alleen de emoties vliegen alle kanten op, je moet ook je nog je hoofd erbij houden. Dat valt niet altijd mee. Het is veel om te verwerken in korte tijd en het kost veel kracht om jezelf staande te houden.

Ik bied daarom tevens ondersteuning tijdens familiegesprekken.
Omdat er veel informatie op je afkomt met een hoop psychische termen kan het fijn zijn om iemand naast je te hebben die overzicht houdt en ondersteund. Tevens kan ik begeleidend zijn tijdens de gesprekken en na afloop helderheid bieden.